وضعیت بهینه سازی مصرف انرژی در بخش ساختمان کشور


وقتی که بر اساس یافته های علمی منتشر شده، به دلیل عایق نبودن پوسته ی خارجی ساختمان، اتلاف انرژی به طور میانگین حدود ٣۵ درصد از دیوارهای جانبی، ٢۵ درصد از سقف، ١٠ درصد از کف و ٢٠ تا ٢۵ درصد از پنجره ها و درهای ساختمان ها، رخ می دهد…


حدودا نیمی از کل مصرف انرژی کشور در بخش ساختمان متمرکز شده است و این سوال مطرح می شود که با وجود سال ها تلاش، خرج بودجه های کلان و درک واقعیت ها و اولویت های فراموش شده، چرا در بهینه سازی مصرف انرژی در بخش ساختمان کمترین موفقیت را داشته ایم.
فرزاد کیاست عضو انجمن بهینه سازی مصرف انرژی اتاق ایران با اشاره به تاسیس سازمان ها و شرکت های مرتبط با بهینه سازی مصرف انرژی در کشور شامل سابا، سانا، شرکت بهینه سازی مصرف سوخت و تدوین مبحث ١٩ مقررات ملی ساختمان که بر بهینه سازی انرژی در ساختمان تاکید دارد، تصریح کرد: سال هاست که برچسب انرژی برای بیشتر محصولات انرژی بر تدوین و الزامی شده و همچنان در مورد برخی از محصولات با وجود الزامی بودن، رعایت نمی شود.
وی با نگاهی به آنچه در طول سالهای گذشته به عنوان رسیدگی به وضعیت مصرف انرژی در داخل صورت گرفته تصریح کرد: در رسانه ها از اهمیت صرفه جویی انرژی می شنویم، تبلیغات گسترده وزارت نیرو و شرکت ملی گاز با پیام ها و توصیه هایی در مورد بهینه سازی مصرف انرژی را دیده ایم، سال ٨٨ به عنوان سال اصلاح الگوی مصرف نامگذاری شد، فاز اول هدفمندی یارانه ها از اواخر آذر ٨٩ با چند برابر شدن بهای حامل های انرژی و مرحله دوم آن از اردیبهشت سال جاری(۱۳۹۵) عملیاتی شد و بسیاری رویدادهای دیگر؛ سوال این جاست، چرا شاخص های مصرف انرژی بهبود نمی یابد و آب از آب تکان نمی خورد؟
این عضو انجمن بهینه سازی مصرف انرژی یادآور شد: به نظر می رسد هنوز در عمل اراده جدی برای بهینه سازی مصرف انرژی وجود ندارد و فقط حرف آن را می زنیم و هنوز عمق بحران انرژی را باور نکرده ایم.
وی عدم توجه به تهیه استراتژی برای صرفه جویی در مصرف انرژی را یکی از عوامل به نتیجه نرسیدن اهداف تعیین شده برشمرد و افزود: در طول سالیان گذشته به دلیل ارزان بودن انرژی، مصرف بهینه آن مورد توجه نبوده است و از طرف دیگر سازندگان ساختمان به دلیل بحث های اقتصادی، تمایلی به رعایت اصول ندارند چرا که خود را ملزم به این کار نمی‌دانند.
این کارشناس حوزه انرژی ساختمان ادامه می دهد وقتی که بر اساس یافته های علمی منتشر شده، به دلیل عایق نبودن پوسته ی خارجی ساختمان، اتلاف انرژی به طور میانگین حدود ٣۵ درصد از دیوارهای جانبی، ٢۵ درصد از سقف، ١٠ درصد از کف و ٢٠ تا ٢۵ درصد از پنجره ها و درهای ساختمان ها، رخ می دهد؛ این سوال مطرح می شود که چرا و چگونه اولویت عایق ساختمان فراموش می شود و ناظران ساختمان نیز به راحتی این اصل را نادیده می گیرند؟
این عضو انجمن بهینه سازی مصرف انرژی تاکید کرد: بدیهی است پس از عایق حرارتی ساختمان، توجه به راندمان وسایل انرژی بَر و استفاده از محصولات، سیستم ها و فناوری های جدید کم مصرف، بسیار تعیین کننده است. متاسفانه در حال حاضر از وسایلی استفاده می شود که تاریخ مصرف آنها در دهه های گذشته منقضی شده و در هیچ کجای دنیا تولید و استفاده نمی شوند.
این کارشناس حوزه انرژی ساختمان یادآور شد: نیاز جامعه امروز ما نهضت و انقلاب کیفی سازی در ساخت و ساز مسکن با کمک همه دست اندرکاران صنعت ساختمان و همه نهادها و دستگاه های قانون گذار، متولی، هدایت گر و ناظر است. برای صرفه جویی در بخش ساختمان باید از گلوگاه ها و شاهراه های اصلی اتلاف یا هدررفت انرژی شروع کرد. راهکار اصلی و اولویت اول نیز هدف گذاری و همسوسازی همه جانبه دستگاه های قانون گذار، اجرایی و ناظر برای ترویج گسترده انواع عایق های استاندارد و ساخت ساختمان های عایق و ممنوعیت قاطع برای ساخت ساختمان فاقد عایق مناسب از نقطه آغاز در زمان طراحی و تهیه نقشه ها یعنی قبل از صدور پروانه ساخت و گودبرداری و شروع عملیات ساختمانی است.

اشتراک گذاری در تلگرام